آنان که بی‌گناه، در آغوش آسمان آرام گرفتند

میناب روایت گر اندوهیست که وسعت آن فراتر از مرزهای یک شهر بود، داغی که قلب ایران را به سوگ نشاند و نام کودکان این سرزمین را در حافظه تاریخ ماندگار کرد.

بسم الله الرحمن الرحیم

«و آنان که بی‌گناه، در آغوش آسمان آرام گرفتند، نامشان تا همیشه بر لوح دل‌ها ماندگار خواهد ماند.»

اسفندماه ۱۴۰۴، میناب در سوگی سنگین فرو رفت؛ سوگی که از فقدان جمعی از کودکان این سرزمین، قلب ایران را داغدار ساخت و اشک را بر دیده هر انسان آزاده‌ای نشاند.

کودکانی که دفتر آرزوهایشان هنوز ناتمام بود، اما نام و یادشان، در حافظه این سرزمین جاودانه خواهد ماند. هیچ واژه‌ای توان توصیف اندوه خانواده‌هایی را ندارد که چشم‌انتظار بازگشت عزیزانشان ماندند و سهمشان از فردا، داغی شد که هرگز از خاطر نخواهد رفت.

با قلبی سرشار از اندوه، یاد و خاطره این عزیزان را گرامی می‌داریم و در کنار خانواده‌های معزز آنان، مردم شریف میناب و تمامی هم‌میهنان، سر تعظیم در برابر این مصیبت جانکاه فرود می‌آوریم.

 

 

بدنبال آغاز جنگ تحميلي از سوي آمريكاي جنايتكار و رژيم كودك كش صهيونيستي و حمله ددمنشانه موشكي آمريكا به دبستان شجره طيبه ميناب كه در ساعات آغازين اين جنگ به وقوع پيوست و يكي از تكان دهنده ترين جنايات جنگي با شهادت مظلومانه تعداد 155 نفر از دانش آموزان، معلمين و كادر آموزشي اين مركز رقم خورد، موجي از حزن، نفرت و خشم ، سراسر ايران اسلامي و استان هرمزگان را فرا گرفت و صحنه هاي بي بديلي از همبستگي مردم جهان از مظلوميت دانش آموزان مينابي را در پي داشت.

در پی این اتفاق ناگوار دکتر شهروز شجاعی، نائب رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل محترم شرکت تامین و توسعه زیرساخت خلیج فارس، به همراه جمعي از معاونين، مشاورين و مسئولين شركت با حضور در شهرستان ميناب، در گلزار شهداي اين شهر و قطعه كربلايي مزار شهداي دبستان شجره طيبه حضور يافته و ضمن قرائت فاتحه، با خانواده هاي شهداي اين جنايت ابراز همدردي و همراهي نمودند و با حضور در منزل يكي از دانش آموزان شهيد، كه در جريان حمله موشكي آمريكاي متجاوز به فيض عظيم شهادت نايل شده بود، از پدر ايشان كه مدتي قبل به دليل تصادف دچار صدمات شديد نخاعي شده و قادر به حركت نمي باشد، عيادت نموده،  و پاي حرفهاي مادر خانواده نشستند.

 

 

لینک کوتاه:

مطالب بیشتر

در سوگ آفتاب تا ابد سوگواریم

شهادت پایان راه مردان خدا نیست بلکه آغاز حضوری جاودانه در حافظه تاریخ و قلب مردمان است، این وداع، روایت اندوه ملتی است که قامتش

پیمایش به بالا